تا پامو از در گذاشتم تو پاشد رفت.

گفتم بابا دم معرفتت گرم . کجا؟؟؟

جواب نداد . عین گاو سرشو انداخت پایین و رفت

یه اه کشیدم و رفتم نشستم.

کاش یه زره زودتر میرسیدم بلکه یه فیضی ازش میبردم. یه حالی باهاش میکردم

اما لامصب انقد با نظمه که یه ثانیه هم علاف من نمیشه

اخه مگه نمیدونه اگه نباشه من تو همه چی وا میمونم. هیچ کاریو بدون کمکش نمیتونم درست انجام بدم

ساعتمو یه نگاهی کردم . دیگه داشت شب میشد . پس کی میخواد برگرده

سرمو گذاشتم لب مبل و یواش یواش چشام گرم شد.

....

با صدای تلویزیون از خواب بیدار شدم . مثل اینکه یکی روشنش کرد. اما کی؟؟

ا .. اومدی ؟؟؟ کجا رفته بودی ؟؟؟

هیچی نگفت . مثل موقع رفتنش .

اما ناراحت نشدم .اون هیچوقت حرف نمیزنه .

پا شدم شمعها رو خاموش کردم و یخچال رو زدم تو برق.

بالاخره برق اومد!!